Dag 01 - Vrijdag 28 februari
Vrijdagmorgen iets voor 9 uur namen we vanuit Heerlen de trein naar Schiphol, om van daar uit met een MD11 van de KLM naar Aruba "One Happy Island" te vliegen. Na een vlucht van een kleine 10 uur kwamen we rond 18.30 lokale tijd op vliegveld Reine Beatrix aan. D'r Sjlang kwam ons ophalen, op blote voeten nog wel. Hij had ook al een mooie huurauto, zeg maar huurbus (aka GBB (=GangBangBus)), voor ons gereserveerd, dat was dus snel geregeld. Daarna meteen wat inkopen gedaan en richting Blue village gereden. Deze avond zijn we een lekker "hollands" gaan eten in Montana Park waar d'r Sjlang woonde. Daarna dacht ik nog maar aan één ding: SLAPEN!
Natural Bridge, één van de bekendste bezienswaardigheden van Aruba
Dag 02 - Zaterdag 1 maart
Boh, wie verzint een optocht die om 04.00 's nachts begint? Juist ja, de Arubanen. Dus deze morgen was het lekker vroeg opstaan om vervolgens midden in de nacht naar Sint Nicolaas te rijden voor een Carnaval-optocht. Wat een happening, overal dansende en drinkende mensen. En ook apart om het tijdens een carnavalsoptocht zonsopgang mee te maken. Na de optocht zijn we even "thuis" gaan slapen om 's middags weer richting Sint Nicolaas te rijden voor een nieuwe optocht. We hebben een mooi biertentje opgezocht en onder het genot van een drankje van de optocht genoten. Zeker door de warmte, de felle zon en het drinktempo hadden enkelen van ons, vooral d'r Klinge, het een beetje "moeilijk" met de terugrit naar Oranjestad. Daar aangekomen hebben we wellicht voor een storingsfactor gezorgd in het eetcafé The Paddock. Het eten smaakte in ieder geval goed, d'r Klinge heeft van een lekkere salade mogen genieten. De after-dinner dip sloeg bij iedereen zo toe dat we na het eten naar zijn gaan slapen. Deze avond was trouwens onze eerste ervaring met Joe, in Aruba bekend van de zin: "Hello, my name is Joe and I watch your car for one dollar".
Dag 03 - Zondag 2 maart
Vandaag was de optocht in Oranjestad. Iets na het middaguur gingen we naar de hoofdstad. Het was reeds een topdrukte. We zijn de boulevard afgelopen op zoek naar een leuke plaats langs de weg. We kwamen (hoe kan het ook anders?) uiteindelijk bij een Polar tentje uit. Daar hebben we 6 uur lang naar de optocht staan kijken. Wat een feest! Na afloop liep iedereen dansend achter de laatste wagen aan, dus niets weerhield ons ervan hetzelfde te doen. Na een poosje had iedereen het wel gehad en zijn we na een opfris douche gaan uiteten. Deze keer werd het de Pizza-hut. Het was hier megadruk en dat hebben we geweten, de bediening werd helemaal nerveus van die drukte. Een deel van de bestelling kregen we gewoon niet, een ander deel klopte qua aantal niet en de ingredienten van de zelf-samengestelde pizza's waren verkeer onderverdeeld. Eén ding weet ik zeker, we hebben nog nooit zo gelachten bij een etentje buiten de deur. We hadden kaartjes voor de carnaval-party in de Mambo-Jambo, alleen waren we er pas om 23.00 en niemand wist dat de party aansluitend aan de optocht was en de sluitingstijd 23.30 was hahaha We hebben er dus niet lang van kunnen genieten. Omdat we geen zin hadden alweer naar huis te gaan, namen we de gok dat de bar bij Moomba Beach nog open zou zijn. En gelukkig was dat het geval, hebben we daar nog "paar" gedronken. Op de terugweg naar huis nog voor Taxi gespeeld en 7 Amerikanen ergens bij een afgelegen hotel afgezet. Alleen bleken ze niet bij elkaar te horen en hebben we drie ervan verder van huis gebracht dan ze al waren. Kwestie van een misverstand. Kan gebeuren. Moet je maar niet zo dom zijn om in te stappen als een paar Limburgers "TAXI" roepen.
Genoeg vrouwelijk schoon te zien tijdens de parades op Aruba
Dag 04 - Maandag 3 maart
Na een heavy weekend was dit een dag van bezinning, althans... we vertrokken richting Kokoa Beach Bar, gelegen aan het strand bij Radisson Aruba Resort. Ik heb op slechtere plaatsen gezeten. Je kon zo vanuit de bar de zee in duiken. Nadat hier Happy Hour afgelopen was, zijn we richting Moomba Beach vertrokken, waar "toevallig" (sure!) ook Happy Hour was. Ik heb hier de mooiste zonsondergang ooit meegemaakt. Echt schitterend. Ging alleen wat snel, zonsondergang begon om 18.40, tien minuten later was het donker. Een mens moet af en toe ook een eten. Naast/bij Moomba Beach lag een restaurant. Zag er leuk uit, maar toen de mededeling kwam "Geen frieten, geen rijst, geen dit, geen dat" vond ik het al minder. Maar ja, je moet toch wat...
Cruiseschepen bepalen een deel van het beeld van Oranjestad
Dag 05 - Dinsdag 4 maart
Vandaag zijn we het eiland maar eens gaan verkennen. Per GBB :-) Vanuit The Lighthouse zijn we via de kust zuidwaarts gereden. Volgens mij is zo'n bus eigenlijk niet gemaakt voor die onverharde wegen, maar het ging nog allemaal net. Bij Alto Vista Chapel werd het pas weer verhard. Daarna naar Natural Bridge doorgereden. We hebben rit vervolgd naar Arikok National Park (bij Santa Cruz), maar aangezien we vrijwel geen benzine meer hadden hebben we de rit daar moeten beëindigen. 's Avonds zijn we gaan eten bij restaurant Papiamento. Uhm, niet het goedkoopste restaurant (understatement) van Aruba, maar wel zeer zeker de moeite waard. Zeer lekker eten, rustig en gezellig aangekleed en vooral erg vriendelijk personeel. Was echt perfect (op paar ongeduldige Amerikanen na)!!
Mooiste zonsondergang die ik ooit gezien heb. Dit was op Moomba Beach
Dag 06 - Woensdag 5 maart
Na paar dagen eten en drinken, kwamen we deze snikhete dag op het idee om de Hooiberg te beklimmen. Ach, wat zijn 601 treden nu bij 30 graden. Voor een doorgewinterde sporter misschien niets, maar ik was toch blij toen ik boven was. Vanaf de top is het hele eiland te zien. Men zegt dat op een heldere dag je zelfs Venezuela kunt zien liggen. Nadat er weer naar beneden gelopen zijn, een hapje (nou ja, friet saté) zijn gaan eten bij The Paddock, zijn we richting Baby beach gereden. Dit ligt helemaal in het zuiden van het Eiland. Leuk om aan het strand te liggen, en uitkijk te hebben op een grote fabriek die de nodige "rotzooi" de lucht inpompt. Je kon in de baai van Baby Beach wel schitterend snorkellen. Vissen in alle maten en kleuren. Verder was het vreemd om opeens andere mensen kerkraads dialect te horen praten. De woensdag avond is de vaste stagiare-avond in The Paddock. Wij waren natuurlijk ook aanwezig. Allemaal mensen die op Aruba stage lopen, apart. Daarna naar Mambo-Jambo. Toen deze sloot, bezochten we nog café Chaos, waar een Limburger achter de bar bleek te werken. Leuk om op zo'n grote afstand van huis een "beerke" te bestellen.
Lekker badderen in Natural Pool, een natuurlijk zwembad
Dag 07 - Donderdag 6 maart
Voor mij als autoliefhebber één van de hoogtepunten van deze trip. We hebben deze dag twee Jeeps (Wranglers) gehuurd en de wildernis van Aruba opgezocht. Het is lastig uit te leggen welke wegen we genomen hebben, maar als ik zeg "wild" en "slecht" dan vorm je je misschien een beeld. Verslechter dat beeld met een factor 50 en dan kom je in de richting. Kuilen, hobbels, steile hellingen, steile afdalingen. We hebben het allemaal gehad en met maar 1x een lekke band, dus dat viel wel mee. We zijn tevens nog lags National Pool gereden, waar een aantal van ons een duikje hebben genomen. We hadden aan het einde van de dag wel allemaal een raar kleurtje, maar na een douche kwam toch weer menselijke huid te voorschijn. Oh ja, na vele kilometers bijna onbegaanbare wegen te hebben bereden, kwamen we "opeens" een frituur tegen. Hahaha, helemaal in het niets. Hendig kickend. 's Avonds hebben we de barbeque aangemaakt en gezellig op het terras van ons appartement gezeten. Deze avond bekende onze buurman dat hij meer van mannen dan van vrouwen hield. Niks mis mee, maar toch ging niemand op zijn aanbod in om eens wat anders uit te proberen.
Dag 08 - Vrijdag 7 maart
Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan Palm Island. Omdat o.a. ikzelf problemen heb met vroeg opstaan, hebben we er maar voor gekozen een halve dag op het eiland door te brengen. Je betaalt de toegang tot Palm Island, daarna is het gratis eten/drinken en snorkelen. Je hebt een dag- ($55) en middagtarief ($35). Daar aangekomen hebben we eerst wat gegeten, daarna wat gesnorkeld. Dat was werkelijk schitterend, vissen in alle geuren en kleuren, in alle maten en soorten. We zijn tevens gaan scuba-diven. Omdat de huisgenote van d'r Sjlang daar werkte, kon dat tegen een vrienden-tarief. Het werkte zo dat je een soort van snorkel krijgt van 8 meter lang, deze komt in een rubberbootje uit, waar een zuurstoffles in ligt. Je bent binnen een afstand van 8 meter van het bootje vandaan dus vrij om te gaan en staan (lees: zwemmen) waar je wilt. Je kunt dus ook tot 8 meter diep gaan, hetgeen al best een eind is. Je voelt in ieder geval al flink wat druk op je oren. Na het duiken nogmaals wat gegeten, wat gedronken, wat gesnorkeld, wat in de zon gelegen. Wat een leven toch?!?! Met de laatste boot weer aan wal gegaan, 's avonds gaan eten bij het italiaans restaurant bij The Lighthouse op het noordelijkse puntje van het eiland. Zelden in mijn leven zo duur gegeten, maar dat was het ook wel waard. Helaas werd ons etentje enigzins verpest door een luide groep amerikanen aan de tafel naast ons. Die hadden beter naar McDonald's kunnen gaan maar ja... Daarna was het plan om de binnenstad tot laat in de nacht onveilig te gaan maken, maar volgens mij had het duiken meer krachten van ons gevergd dan we dachten. Na het eerste pilsje was iedereen kei-moe en stemden we unaniem voor het plan om huiswaards te keren. Het is dus helaas ook niet echt laat geworden op onze laatste avond in Aruba.
Deze dieren zie je in allerlei kleuren, maten en soorten
Dag 09 - Zaterdag 8 maart
Het vliegtuig vertrok om 19.00 lokale tijd. Wat moet je die dag nog he? In Aruba kun je al vanaf 14.00 inchecken, dus we hebben iets na die tijd de koffers afgegeven en zijn vervolgens voor de laatste keer bij The Paddock. Daarna hebben we onze tijd uitgezeten bij Moomba Beach. We hadden allemaal zoiets van "Ik zou hier de rest van mijn leven kunnen zitten" want da's echt een mega relax strandje. Op een gegeven moment was het helaas tijd om te gaan, nog even de huurauto inleveren, zo doorlopen op het vliegveld, hup het vliegtuig in. Deze avond was de finale van Idols, het verbaasde me hoe snel de stewardessen wisten wie gewonnen had.
Dag 10 - Zondag 9 maart
Tsja, dit is natuurlijk geen vakantiedag meer. Met dank aan de bolletjesslikkers scherpere controle (lees: lekker lang wachten) op Schiphol bij vluchten uit het caribisch gebied. Na een gezellig treinreis van bijna 3 uur waren we rond 14.30 thuis. Einde vakantie! Einde verslag!
Ben je na het lezen van dit verslag benieuwd naar de foto's? Klik dan hier |
Home;)