Reisverslag - Dag 04

New York

Intro

Dag 01

17 mei '98: Wederom werd dezelfde donutshop als de dag ervoor bezocht, alleen gingen we nu daar binnen ook eten. Echt gaaf joh, was van die buitenlandse bediening, die er niet echt netjes uitzagen. Echt vriendelijk ging het er ook niet aan toe, maar echt amerikaans he. Druk druk druk. Ik voelde me toch wel op m'n gemak tussen al die oudere mannen in geruite hemden, vieze spijkerbroeken en petjes, die al wekenlang op dat hoofd zaten vastgeplakt. Ik vermaakte me wel... en smaken deed het ook nog, wat wil je meer? Daarna was het vaste prik... Op naar de metro om gepakt en gezakt naar het vliegveld JFK terug te keren.

De huurauto

Bij Hertz hadden we bij onze eerste aankomst op JFK een huurauto gereserveerd. Even een tip: wil je ooit hetzelfde doen als ons, huur de auto dan bij Hertz, maar zorg dat je 'm bij de vestiging in Manhattan zelf kunt afhalen. Scheelt je een reis naar JFK, want alhoewel dat in New York ligt, is dat niet naast de deur vanuit Manhattan zelf. Zeker als je je hele bagage moet meeslepen is het geen pretje. Oke, we kregen dus een zwarte Ford Taurus 3.0 V6. Voor europese begrippen best een pittige wagen, voor amerikaanse begrippen een normaal tot klein bakje. Hij was dan ook afgesteld tot maximaal 180km of zo. Helaas mocht ik zelf niet rijden, aangezien ik destijd pas 22 was en ze alleen verhuurden aan mensen van 24 en ouder. Nou ja, ik kon bijbetalen, maar dat was meen ik iets van 70 gulden per dag, vrij duur dus.

CU Later New York City
Daar gingen we dan... bestemming Niagara Falls aan de grens met Canada. Allereerst was het zaak om JFK te verlaten. Bij Hertz stond een leuke zuil waar je aan de hand van je bestemming een routebeschrijving kon laten printen. Aangezien we al snel in de gaten hadden dat het hier om de snelste en niet om de touristische route ging, wijkten we hier al snel van af. De radio ging trouwens meteen aan, dat was weer een supergevoel. Over een amerikaanse highway rijden met een amerikaanse zender op de radio.

We namen de Route 87 Nord en staken over de Tappan Zee Bridge Hudson river over. Hier kwamen we meteen in aanraking met de eerste toll road. Het stikt ervan... Daarnaast kwamen we gele schoolbussen, zware trucks en vele pickup's tegen. Bij een groot wegrestaurant kochten we een kaart van New York state en we vroegen wat de mooiste route was. Het is een meerrijk gebied, dus bij het eerste grote meer stopten we even. Probleem was dat overal rondom het meer mensen woonden, dus we vroegen of we even in de achtertuin mochten kijken. Geen probleem, maar toen we weer wilden gaan, hadden wij wel een probleem: een blaffende duitse herder. Uhm, na enkele minuten ontdekten we dat ie aan het boom vastzat en we maakten ons snel uit de voeten. De rest van de dag hebben we flink doorgereden, zodat we dag erna 's morgens vroeg al in Niagara Falls zouden aankomen.

De avond: Eindelijk douchen!

Dit was de eerste overnachting, die niet van te voren was vastgelegd, dus dat was zoeken geblazen. Het werd een Ramada Inn in Rochester. Langs de autoweg zag je het ene na het andere motel liggen. Aangezien het in het YMCA ontbrak aan schone sanitaire voorzieningen, kozen we ditmaal voor een ietwat luxueus optrekje. Het eerste wat ik deed was een half uur onder de douche staan. Trouwens zowiezo wel lekker na zo'n dag in de auto zitten.

Ikzelf mocht niet op de weg rijden maar zelfs op de parkeerplaats van het motel kon je aardige snelheid maken. Het scheelde dan ook niet veel of we hadden vanuit de auto kunnen bestellen bij een burger king zonder drive-through voorziening...

Vervolgens gingen we op zoek naar een supermarkt voor een lekkere TV snack en een goed ontbijt voor de volgende morgen. Het werd een Wegmans. Deze was wel heel erg groot. Alleen het rek met frisdrank was al groter dan de hele buursuper hier. Ze hadden echt alles en ook nog eens 10 verschillende verpakkingen en eenheden per product. Ik kwam trouwens voor de eerste keer in m'n leven in aanraking met Dr.Pepper Light. Dat had je toendertijd nog niet in Nederland. Chips bleken best duur te zijn, zoals eigenlijk wel alle eten in de USA. Als ontbijt werden er natuurlijk melk met "serial" meegenomen.

Het avondeten werd een pizza van Pizza hut. Ik kwam erachter dan "ananas" (spreek engels uit) toch geen goed woord is in het engels. De pizzabakker wist niet wat ik bedoelde totdat ik erachter kwam dat het pine-appel was. Foutje bedankt!