Reisverslag - Dag 01

14 mei '98: Het was dan eindelijk zover. Alles was driedubbel gechecked en om 02.00 's nachts vertrokken we op weg naar schiphol, waar de reis zou gaan beginnen. Voor mij was het de eerste keer vliegen in zo'n groot vliegtuig.

Schiphol
Om 7.15 stond vlucht 423 van Amsterdam naar London Heathrow gepland. We waren ruim op tijd en hadden zelfs nog een plaatsje bij het raam kunnen bemachtigen, precies zoals we wilden. Alles was goed gegaan tot nog toe. Rond 7.00 begon er beweging te komen in ons vliegtuig, maar volgens mij liet de piloot de koppeling te snel opkomen met als resultaat dat de motor afsloeg. Zonder dollen, opeens viel al het licht uit. De generator kon niet genoeg voeding leveren om het vliegtuig te starten. Nou ja, daar stonden we dan, zonder stroom, dus ook zonder licht en airco. Het wordt snel warm als de zon vol op het vliegtuig staat, geloof me. British Airways zou zo snel mogelijk voor een vervangende generator zorgen. We kregen als tijdverdrijf allemaal een lekker ontbijtje. Probleem was dat onze vlucht naar New York om 8.45 (engelse tijd) zou vertrekken vanaf London Heathrow. Dit geintje op Schiphol moest dus niet te lang duren. Al snel werd ons helaas duidelijk dat we de aansluitende vlucht zouden missen. Navraag bij British Airways leverde op dat je in zo'n situatie gewoon de eerstvolgende beschikbare stoelen richting je bestemming krijgt. Tsja, was het volgende vliegtuig naar JFK toch een Concorde, dat was dus duimpjes draaien... Na drie uur in dat snikhete vliegtuig functioneerde alles weer en kon de reis beginnen.

De heenvlucht

Het was voor mij de eerste keer dat ik een "groot" vliegtuig vloog, maar op zich viel dat wel allemaal mee. Ik kon lekker oefenen op het uurtje of zo dat Schiphol - London Heatrow duurde. Maar goed, we kwamen dus veel te laat op in London aan. Wat nu? Nou ja, was allemaal wel goed geregeld. We werden naar een afgelegen balie geleid, waar ons werd uitgelegd wat te doen nu ons vliegtuig al richting New York was vertrokken. Oke, we moesten gewoon bij ieder vliegtuig richting NY proberen. Het volgende was over 2 uur, daarna pas weer 6 uur later. Dan kom je dus midden in de nacht aan in NY en da's geen pretje natuurlijk. Inchecken in een hotel wordt dan ook moeilijker, maar dat zouden ze van British Airways allemaal regelen. Maar goed, eerst dat vliegtuig van 2 uur later maar proberen. Op weg naar de inchek balie kwamen we erachter dat die kerel bij de vorige balie wel onze tickets had aangenomen, maar eigenlijk niet had teruggegeven. Hehe, weer terug... Na al die ellende gingen we ons inchecken voor het volgende vliegtuig naar JFK, maar dat was dus vol :-( We kwamen op de reservelijst, maar men gaf ons niet veel kans. Tsja, dat was dus afwachten. Met veel geluk kregen we toch nog twee stoelen in die vlucht, maar niet naast elkaar. Vlak voor vertrek zat er nog steeds niemand naast me, dus ik vragen hoe dat zat... Aangezien de stoel in de rij ervoor geen rugleuning had, was deze stoel niet geboekt. Ow, aangezien Danyel geen problemen hadden met het feit dat ie dan met bord op schoot moest eten, kon hij toch naast me komen zitten... De reis kon eindelijk beginnen...

JFK (John F. Kennedy) Airport

Vlak voor aankomst in de USA moesten we natuurlijk een Greencard invullen om uberhaupt binnen te komen. Tsja, een verblijfadres hadden we eigenlijk niet, dus ik denk "Vul ik gewoon niet in"... Ja, jammer dan... Ik mocht bij de douane niet doorlopen van die kortharige, breed geschouderde douane-beambte. Er moest een adres ingevuld zijn. Dan toch maar het adres van YMCA Manhattan invullen, want daar zouden we de eerste nachten slapen. Oke, dat was nu geen probleem meer en na het beantwoorden van elke vragen, zoals met wie ik was, waarin ik de USA binnenwilde en hoe lang ik zou blijven, mocht ik doorlopen. Nu maar hopen dan onze bagage in London in alle haast ons wel gevolgd was. Pfff, waarom komt je eigen bagage altijd pas als laatste? Maar beter laat dan nooit, alles is toch nog goed gekomen. We waren in New York (JFK), nu nog naar Manhattan. Er zijn verschillende mogelijkheden maar de metro leek ons het leukste. Alle waarschuwingen zijn waar, want we werden meteen aangesproken door iemand die ons wel even naar ons hotel zou bregen. Ja, amahoela, daar gingen we dus niet op in! Gratis met de bus naar de dichtsbijzijnde metro station (zie foto). Na een ietwat ongelukkige reis, begon ik toch te stralen... Ik was in Amerika!!! Ik was meteen verkocht, was echt top... Bij de Subway meteen een 10-strippenkaart gekocht (let op: neem ook kleingeld mee, want ze nemen geen $100 biljetten aan). Nu reisden we voor $1.5 van het vliegveld naar DownTown Manhattan. Is toch wel goedkoper dan een taxi van $50.

Aankomst in Manhattan

Het eerste deel is de metro bovengronds, dus proef je meteen al de sfeer van de buitenwijken van New York. Echt gaaf, joh. We duiken de grond in en het wordt tijd eens op de kaart te kijken, waar we eigenlijk moeten uitstappen. Die metrokaart moet je even rustig bekijken, dan leer je 'm wel begrijpen en met hulp van enkele echte New Yorkers stapten we 3 blokken van ons YMCA hotel uit. We liepen de trap op om vanuit het metrostation boven de grond te komen. Dit was één van de mooiste momenten uit m'n leven. Hoe hoger je kwam, hoe meer je hoorde van de drukte van de stad. Dan zet je voet op de stoep en jawel hoor... JE BENT IN NEW YORK!!! Echt een supermoment, je komt vanuit de stilte in de drukte van Manhattan. Toeterende auto's, pratende voetgangers en superhoge gebouwen. Wauw, dit is eigenlijk met geen woorden te beschrijven. Echt supergaaf. Toch wel iets anders dan het Zuid-Limburgse landschap. Is wel makkelijk om in Manhatten een straat te vinden, want ze zijn gewoon genummerd. We moesten nog drie blokken en toen kwamen we bij ons pension aan.

McBurney YMCA

In tegenstelling tot het Plaza of Waldorfer Estoria hotel, hadden wij een iets minder opvallend pension. Het was ook iets goedkoper ($65 per nacht voor een tweepersoonskamer): McBurney's YMCA. We kennen YMCA wel van het liedje van de Village People. Die heb ik daar overigens niet gezien. YMCA zijn eigenlijk jeugdherbergen, je zag er dan ook veel buitenlandse studenten, maar we kwamen er wel achter dat het veel voorzieningen had: een zwembad, dakterras met stoelen om te zonnebaden, een indoor hardloopbaan en een indoor volleybalveld. De kamers waren niet echt luxe, maar goed... 't was betaalbaar. Sanitaire voorzieningen moest je helaas met een hele etage delen. 't was nog wel redelijk schoon, maar toch niet iets om 10 dagen in door te brengen. We zouden er toch maar drie nachten slapen, dus niet zo'n probleem. De beheerders (en ook de bezoekers) waren trouwens erg vriendelijk. Eigenlijk allemaal negers met een of andere handicap en altijd in voor een praatje. Je moest altijd je sleutel laten zien en bezoek moest zich inschrijven, dus qua beveiliging was het perfect. Nadat we onze kamer hadden bekeken en bagage hadden achtergelaten, gingen we zo snel mogelijk een wandeling maken. Voordeel is dat dit pension op loopafstand van alles ligt.

McBurney YMCA
206 W 24th Street
New York 10011
(212) 741 - 9226

>> McBurney's YMCA op Internet

Wandeling door Manhattan

Het geeft toch een goed gevoel om daar door New York te lopen. Meteen herken je zoveel van TV, al zijn het maar de groene straatbordjes. Al vrij snel nadat we uit het hotel kwamen zagen we het Empire State Building liggen. Ik kan je vertellen dat er dan toch wel wat kriebels door je buik gaan. Natuurlijk liepen we die kant op, maar het leek ons leuker 's avonds naar boven te gaan. Het viel meteen op dat er ontzettend veel eetzaakjes te vinden waren en dan vooral buitenlandse gerechten zoals Italiaans. Honger lijden hoef je ook in Amerika niet, maar je moet er wel rekening mee houden dat alles er vrij duur is. En die klote tax... Overal komt belasting bij, dus lekker vooraf uitrekenen wat je moet gaan betalen zit er niet in.

The Empire State Building

Na een snelle hap bij McDonald's gingen we voor de tweede keer naar The Empire State Building. Maar nu gingen we voor $6 ook omhoog. Wauw, wat een uitzicht. We zijn van ongeveer een half uur voor zonsondergang tot anderhalf uur na zonsondergang boven gebleven. We hebben het dus donker zien worden. Geloof me, alleen dit was de vakantie al waard. Al moesten we de dag erna alweer naar huis, dit had ik niet willen missen. Ten eerste het uitzicht: echt geweldig... Je ziet geheel zuidelijk Manhattan, tot aan het vrijheidsbeeld toe en je kan noordelijk tot in Central Park kijken. Vooral in het donker is dit een uitzicht om nooit te vergeten. Miljoenen, maar dan ook echt miljoenen lichtjes. Echt klasse!!! Dit is DE aanrader van mijn kant: Zorg dat ooit in je leven op The Empire State Building hebt gestaan na zonsondergang!!!

The Empire State Building heeft trouwens ook een eigen website, neem er eens een kijkje:
>> www.esbnyc.com

Nadien hebben we nog een supermarkt gezocht om wat inkopen te doen en hebben een taxi terug naar het YMCA genomen. Ik ben van mening dat je toch zeker even in een yellowcab gezeten moet hebben!!