Reisverslag - Dag 07

13 maart 2000: Vandaag hoefden we gelukkig geen koffers te pakken, want we zouden de komende nacht in hetzelfde hotel overnachten. Om 8.15 was het vertrek gepland.

Doi Tung berg

Onze eerste stop deze dag was de Doi Tung, waar we het dorp van de Akha- en Lahu bergstam zouden bezoeken. Aangezien de berg, en dus de plaats, niet toegangelijk is voor onze bus, moesten we eerst overstappen in drie kleinere vervoersmiddelen, een soort van pick-ups.

De Akha bergstam woonde in een koninklijk project, een dorp dat geholpen wordt. Toch leefden ze er heel erg primitief en zagen de mensen er "oud en opgeleefd" uit. De kinderen wisten wel met toeristen om te gaan, want hoewel ze niet opdrongen, kregen ze van iedereen iets. En terecht!!

Na een bezoek aan een volgende tempel op de berg, waarvandaan je een schitterend uitzicht had, bezochten we de prachtige bloementuinen (The Mae Fah Luang Garden) van het Dok Tung paleis, de zomerresidentie van de in 1995 overleden moeder van de koning. Ik ben totaal geen bloemenliefhebber, maar dit was prachtig om te zien. Een machtig mooi en goed onderhouden tuin met bloemen in alle kleuren.

Om 12.00 brengen de pick-up's ons terug naar de bus, die onder aan de berg gereed staat voor vertrek naar Mae Sai.

Mae Sai

Mae Sai in een grensplaats met Birma. Het hotel waar we de lunch gebruiken ligt pal aan de grens. Tijdens deze lunch at ik trouwens de eerste keer iets dat zo scherp was, dat ik uren lang met een vieze smaak rond heb gelopen. Cola, ijs enz kreeg de smaak niet weg haha Er werd trouwens geadviseerd de grens niet over te steken naar Birma. In Birma laten ze je wel binnen, maar de Thai daarna niet meer... In Mae Sai stonden er overal langs de weg marktkraampjes waar veel lokale Birmese en Laotiaanse producten te koop waren. Hier was het ontzettend druk. De laatste kilometer liep de weg pijlrecht naar de grens toe. De markt was op stoep van de laatste 500mtr. Meteen na de grens was er een pinautomaat, waar het opvallend druk was. In die buurt bedelden enkele kleine kinden, die letterlijk aan je armen en benen gingen hangen om op te vallen. Het leukste was toch wel het "gat in de markt" dat iemand had gevonden. Hij stond naast de grens met een kopieerapparaat. Ik weet niet wat de mensen allemaal wilden kopieren, maar de zaken leken erg goed te gaan.

Gouden Driehoek

Vanuit Mae Sai gingen we richting Gouden Driehoek, het drielandenpunt met Birma en Laos. Dit punt ligtin het stroomgebied van de machtige Mekhong rivier. Zowel het gebied in Birma, als in Laos ziet er uit als ondoordringbaar berglandschap. Deze streek staat bekend om z'n opiumhandel. Er is dan ook een heus opiummuseum te vinden, waar ik trouwens niet ingeweest ben. Nadat we hebben kunnen genieten van het uitzicht, maken we een boottocht over de Mekhong rivier. Iedereen die er geweest is, zal zich de enorme herrie kunnen herinneren dat de speedboten die daar rondvaren produceren. Wij namen een rustigere bootje.

Eerst voeren we langs Birma, waar aan de oever een schitterend mooi Casino met bijbehorend hotel ligt. Dit ligt zo vlak aan de grens, omdat casino's in Thailand verboden verboden zijn. De rijken van Noord-Thailand blijken veel geld achter te laten in dit Casino, dat zelfs van een Thai was. Wat ook goed te zien was is dat de rivier in de loop van de tijd breder is geworden en af en toe flink stijgt. De kracht die er van vrij komt moet enorm zijn, want er hingen uit de grond gerukte bomen en aanzienlijke wortels aan de rond van het water.

Laos

In Laos, en wel in het plaatsje Donesac, gaan we aan land. Dit is eigenlijk alleen voor het idee, want echt veel is er in dit plaatsje niet te beleven. Je kunt er iets drinken, je kunt er postkaarten kopen en zelfs versturen, eigenlijk helemaal op toeristen ingesteld. Helaas had onze gids ons er van te voren niet opgewezen, dus ik had m'n paspoort niet bij me, maar anders had ik er weer een stempel bij gehad. Het "postkantoor" dat er lag, was namelijk gerechtigd Laos stempels in een paspoort te zetten. Armoede was er trouwens heel goed te bespeuren. Dat was ook te zien op de oevers van de rivier aan Laotiaanse zijde. Aan thaise zijde stond de bus ons weer op te wachten.

Chiang Rai
Na vandaag 130 km in de bus gezeten te hebben, komen we in de vooravond weer in ons Hotel in Chiang Rai aan. Na een lekkere douche nemen we een tuk-tuk richting centrum. De dag ervoren hadden we een duits café gevonden, waar je zelfs schnitzels kon eten. Zonder echt te zoeken vonden we zelfs een restaurant van een nederlander. Na al de rijst en pizza's is het nu eens tijd voor wat anders: gebakken vis met frieten. Het smaakte heerlijk!!! Daarna hebben we nog rondgelopen op de Night Bazaar en hebben we uiteindelijk de tuk-tuk richting hotel genomen. Ik moet zeggen dat ik Chiang Rai een heel gezellige plaats vond, maar denk dat we achteraf veel dingen niet gezien hebben. Toch nog eens terug gaan!!!