Reisverslag - Dag 12

18 maart 2000: Aangezien de nachttrein altijd vertraging heeft, was het vooraf niet te zeggen hoe laat we zouden aankomen in Ayutthaya. Gelukkig was ik niet de reisgids en hoefde ik niet heel vroeg op de rest een kwartier voor aankomst te wekken.

Op naar Pattaya
Nou ja, 't is maar wat je vroeg noemt! We zouden rond 06.00 aankomen, dus om 5.45 werden we gewekt. In tegenstelling tot de meesten, heb ik best goed geslapen in de trein. Om 06.15 zaten we aan tafel voor het ontbijt. Dit vond plaats in hetzelfde (chinese) restaurant waar we 10 maart ook gegeten hebben. Na het ontbijt namen we weer plaats in de bus voor een ritje van 250 km naar Pattaya. Voor veel mensen was deze treinreis een goede mogelijkheid om wat slaap in te halen. Ik heb genoten van het landschap. Aan de vele opslagplaatsen voor zeecontainers was te zien dat we in de buurt van de zee kwamen.

Rond 11.00 kwamen we in Pattaya aan. Vanuit de bus waren de talloze bars aan de boulevard zichtbaar. Alhoewel het nog vroeg in de morgen was, hadden ze bars toch al een of andere aantrekkingskracht :)

Na een ritje van 8 km langs de kust kwamen we in Jomtien Beach aan waar ons hotel (Welcome Jomtien Beach Hotel) lag. Na het inchecken en een frisse douche gingen we voor de laatste keer met het hele reisgezelschap eten. Dit was meteen ook de laatste keer dat ik rijst gehad heb!

Het strand van Jomtien Beach
Het hotel lag op 200mtr van het strand, dus op zeer goede loopafstand. Toch is 200mtr in de volle zon bij 35+ graden best vermoeiend, zeker als je een nacht niet al te best geslapen hebt. Het was dus héérlijk om in een strandstoel op ligstand te hangen.

De weg naar het hotel lag loodrecht op de boulevard, dus ook loodrecht op de zee. Het was een smalle straat met 3 hoog-huizen aan één lang stuk. Aan deze huizen was volgens mij sinds de bouw niets meer gebeurd, dus echt luxe zag het er niet uit. In de straat lagen 4 open café's en zelfs 1 bar met vrouwelijk schoon (nou ja, schoon???) waar ik in al die dagen geen klant gezien heb. Ook wel logisch trouwens.

Het strand schijnt het schoonste strand van Pattaya te zijn, maar echt helder water was het niet. Trouwens wel opmerkelijk warm water, had ik zelf nooit meegemaakt. Aan het strand wordt je om de 5 minuten door iemand lastig gevallen, die ofwel voedsel, ofwel kleding of andere rotzooi te koop heeft. Binnen die 5 min komen er nog dames vragen of je interesse hebt in een massage, een pedicure of een manicure. Dan had je nog mensen die een tekening op je lichaam wilden zetten enz. Al die verkopers ed. begonnen al snel te iriteren. Erg vervelend, maar wel begrijpelijk, ze willen natuurlijk aan toeristen verdienen.

De eerste dag zijn we met z'n vijven de strijd aangegaan met een banaan die voortgetrokken werd door een speedbootje. De eerste bocht wonnen wij, daarna vlogen we het water in. Dit is pas vakantie!! Tegen 16.00 gingen we terug naar het hotel, daarna even naar de bar (ook in Thailand kennen ze Happy Hour). Om 19.00 zouden we opgehaald worden om naar Alcazar te gaan.

Travistieten show

Alcazar is een travistietenshow. Deze show, die een uur duurde, werd dus geheel opgevoerd door mannen. Gelukkig kwam ik vele van die meiden niet op straat tegen, anders zou ik de fout van m'n leven maken. Je gaat trouwens wel aan iedereen twijfelen na het zien van deze "schoonheden". Het geheel bestond uit enkele prachtige shows met prachtige decors, afgewisseld door leuke, humorachtige acts.

>> lees meer...

Na de show hebben we ons laten afzetten in Pattaya centrum (Royal Garden) ipv het hotel, hebben een pizza gegeten bij Pizza Hut en hebben vervolgens genoten van de vele bars in Pattaya.