|
Dag 03: San Francisco
Vandaag was het de eerste maandag van September. Dan wordt in USA de nationale feestdag ‘Labor Day’ gehouden. Vandaag waren de winkels dus maar beperkt open en alle zaken zoals banken gesloten.
Na het onbijtbuffet in het hotel, zijn we naar ‘Union Square’ gelopen. Een plein waar o.a. een grote Macy’s ligt. Nadat we even in dit warenhuis rondgelopen zijn, hebben we de ‘Double Decker Downtown San Francisco Loop’ genomen. Dat is een bus met het ‘hop on, hop off’ principe. Je stapt in- en uit waar je wil. Om het uur komt hij langs. We hebben een hele ronde gemaakt en zijn dus ook bij Macy’s weer uitgestapt. De gids in de bus vertelde vanalles over de stad. Van de historie van de kabeltrams, de achtergrond van de Coit Tower, alles over China Town en North Beach (Little Italy). Ze lieten Lombard Street zien, Nob Hill, we zijn gestopt bij City Hall (stadhuis) en Fisherman’s Warf aangedaan. En natuurlijk hoorde bij bijna elk hoog gebouw wel een verhaal. Opmerkelijk vond ik een hotel dat op de dag van een aardbeving open ging. Na paar uur moesten ze al sluiten voor renovatie. Als ik me goed kan herinneren ging het om het Marriott Hotel in de vorm van een Jukebox, maar ik heb daar op internet niets over terug kunnen vinden.
Zoals gezegd zijn we bij Macy’s weer uitgestapt. Dit ligt aan ‘Union Square’. Dit plein is de centrale winkel-, hotel- en theatherlokatie van San Francisco. Na de aardbeving van 1906 heeft het plein gestalte gekregen. Begin veertiger jaren heeft men er een parkeergarage ondergebouwd en het plein zelf onder handen genomen (oa het gras, de betegeling en standbeeld). In 1990 is het nogmaals opnieuw ingedeeld. Op Powell Street komt de kabeltram langs het plein. De mooiste uitzichten op het plein heb je vanuit de toren van het St. Francis Hotel, het Sir Francis Drake Hotel, de bovenste etage van Macy’s en het Grand Hyatt hotel. Wij zijn alleen bovenin Macy’s geweest.
Hierna hebben we rondgelopen op Market Street, waar allerlei winkels liggen. Ik vond het verdacht druk in de Apple Store. Wat bleek? Alle computers daar hadden internet verbinding, dus daar heb ik ook even gebruik van gemaakt. Ons volgende doel was Coit Tower, dus zijn we hiernaartoe gelopen. We hadden beter de bus naar Coit Tower kunnen nemen, want dat was echt een flink stuk lopen. Coit Tower ligt op de top van Telegraph Hill. Wij zijn via Fibert Street gelopen en dat waren een paar pittige steile trappen. En dat is een understatement.
Uiteindelijk hebben we Coit Tower toch bereikt en hebben we een kaartje gekocht om omhoog te gaan. Vanuit de toren heb je een schitterend uitzicht over de stad, maar ook de baai van San Francisco. Echt de moeite waard.
Coit Tower was een geschenk van Lillie Hitchcock Coit aan de stad San Francisco. Men zegt dat de toren opgedragen is aan brandweerlieden en de vorm het uiteinde van een brandslang is. Andere verhalen spreken dat weer tegen. Lillie Hitchcock Coit had een voorliefde voor brandweermannen sinds ze zelf op 8-jarige leeftijd van een brand gered is.
We hebben hierna de bus genomen naar Fishermann’s Warf. Dat was een stuk plezieriger dan lopen. Openbaar vervoer is zowiezo erg goed geregeld in San Francisco. Vanaf Fishermann’s Warf hebben we nog 1 volledige rit met de ‘Double Decker Downtown San Francisco Loop’ gemaakt. Dit keer was de rit trouwens in het donker. Het wordt dan ook goed koud. Als je de hele dag onderweg bent is het hier zowiezo handig om voor ’s avonds een jas bij je te hebben. Zodra de zon weg is, koelt het flink af.
We hadden wel zin in pizza dus hebben we een pizzeria opgezocht. Bij Fisherman’s Warf vonden we niks naar onze gading, dus uiteindelijk kwamen we uit in Nord Beach, ook bekend als Little Italy. Een pizzeria was hier dus zo gevonden. Deze wijk is te herkennen aan de italiaanse vlaggetjes op lantaarnpalen. Het stikt er trouwens van de eetgelegenheden en café’s. Opvallend was ‘The Stinking Rose’, een knoflook restaurant. Nou, dat rook je buiten goed. Na de pizza hebben we de kabeltram richting hotel genomen.
|
|
|
|
|